ต่อไป →

[น้องจ๋า น้องจ๋าจ้า]

เรื่องนั้น ปล่อยผ่านไป ..จากความหลัง ครั้งนั้น สะท้านจิต ตราตรึงติด ในทรวง แสนห่วงหา ความอบอุ่น กรุ่นไอ ไม่โรยรา แม้ผ่านมา นานเนิ่น เกินจดจำ ..เมื่อพระพาย ร่ายพลิ้ว ลิ่วละล่อง มือประคอง กอดไว้ ให้ชุ่มฉ่ำ ริมชายหาด สาดพลิ้ว ลิ่วลงคำ ความรักย้ำ ทาบทา สบตากัน ..เอนกายพิง อิงอก กก-กอดก่าย บนผืนทราย พราวพร่าง ช่างสุขสันต์ เราถักทอ กรอถ้อย นับร้อยพัน ต่างจำนรรจ์ เสริมสร้าง ในทางรัก ..แล้ววันนี้ เหตุได ใจเป็นอื่น ความหวานชื่น ลืมเลือน เคลื่อนประจักษ์ ตรงชายฝั่ง นั่งเรียง เคยเคียงพัก มิตระหนัก เลือนราง ร้างหทัย ..น้ำตาหยาด บาดแก้ม แต้มเป็นทาง ความอ้างว้าง ถอยลด สิ้นสดใส จำกล้ำกลืน ขื่นโหด มิโทษใคร เธอเดินไป จากฉัน ทนกลั้นกลืน ..เมื่อเธอจาก พรากไป ใจซมทรุด เหมือนสะดุด เซซัง ภวังค์ฝืน ทุกถ้อยคำ ย้ำฝัน ทุกวันคืน อย่าหยัดยืน ยึดมั่น สัญญา..ชาย                      น้องจ๋า