ต่อไป →

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .           (เล่ห์ไอรัก ๑) ♡สุดขอบฟ้าถ้าใครคิดไปถึง สักครั้งหนึ่งย่อมทำไม่ลำบาก สุดขอบรักหักปลงนั้นคงยาก มีแต่พรากดวงจิตด้วยพิษเพลิง ♡เปลวเผาไหม้ใจอนาถวาสนา ช้ำอุราแรมร้างจนค้างเติ่ง สิ้นแรงล้าหน้าสลดหมดรื่นเริง เจิดกระเจิงร้อนรุ่มกลุ้มทรวงใน ♡"จันทร์อุษา"อายุระบุชัด สามสิบห้ากะรัตวัดตรงไหน นับแล้วมากจากค่าน่าห่วงใย แต่หัวใจยังสาวสวยพราวพรรณ ♡พอเรียนจบครบสายหลายปีผ่าน อยู่กับงานคร่ำเคร่งเร่งเสกสรร หวังไต่เต้าเข้าทีมีรางวัล ตามที่ฝันวาดไว้ใช้นำทาง ♡เฝ้าทำงานนานเนิ่นเพลินลืมรัก กลายเป็นนักธุรกิจพิชิตสร้าง อุทิศเทเวลากล้าปล่อยวาง เลยคาค้างจมปลักรักไม่เป็น ♡ครั้นจะเริ่มเติมค่าคำว่ารัก ใจก็ชักขวยเขินเกินจะเห็น ใครจะลุ้นจุนเจือเหลือลำเค็ญ จองจับเพ็ญแสงจ้าพาเศร้าตรม ♡วันนี้เฟ้นเน้นจัดคัดเด็กใหม่ เตรียมเอาไว้ช่วยงานสานสุขสม โครงการณ์ดีมีค่าน่าภิรมย์ เงินไม่จมแน่นอนตอนเปิดตัว ♡พบหนุ่มหนึ่งพึงใจได้สัมภาษณ์ ดูองอาจคล่องแคล่วไร้แววมั่ว ตอบฉะฉานผ่านหมดกดไลค์รัว เก่งสุดขั้วเชียวหนอน่าพอใจ ♡ทำทุกอย่างจ้างมาคุ้มค่ายิ่ง ไม่เคยทิ้งหน้าที่ดีไฉน หน้าตาอิ่มยิ้มร่าบ้ากระไร จิตหวั่นไหวซาบซ่านเบิกบานทรวง ♡คิดมากไปหรือเปล่านะเรานี่ ใจลุกลี้ลุกลนจนน่าห่วง ยิ่งนานวันฝันเพลินได้เดินควง ตกในบ่วงรักเร้นเป็นประจำ ♡จันทร์เอ๋ยยามความรักเล่นทักทาย ใจละลายไขว่คว้าช่างน่าขำ กล้าบวกกลัวหัวหมุนวุ่นระกำ แล้วจะทำอย่างไรใครบอกที. .            เริงอักษร

ขอบคุณภาพภาพจากอินเทอร์เน็ต

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .          (เล่ห์ไอรัก ๒) ♡"ภูธดล"บนฝันอันพริ้งเพริศ ด้วยว่าเกิดต้องตาทุกคราที่ จันทร์อุษาพูดจามาแรมปี จักกะจี้จริงเออเธอช่างงาม ♡รู้ไหมเล่าเรานี้มีใจรัก มาสมัครทำงานผ่านขวากหนาม อยู่เคียงข้างอย่างสนิทคอยติดตาม เป็นคำถามฝังจิตเกินบิดเบือน ♡จะพูดจาวาทีเพื่อชี้ชัด กลัวเธอตัดสัมพันธ์หวั่นเชือดเฉือน ให้อับอายขายหน้าพาฟั่นเฟือน คอยย้ำเตือนจิตไว้อย่าได้ปอง ♡แอบพนอคลอคู่อยู่อย่างนั้น แสนอัดอั้นกลัวชวดปวดสมอง ถึงขาลเถาะ เหมาะไหมไม่กล้าลอง เห็นเนื้อทองเมินหน้าสบตาแล ♡เช้าวันนี้มีนัดจัดงานใหญ่ เสนอให้บริการแบบหว่านแห รับลูกค้าต่างประเทศงานเทรดแฟร์ คงคุ้มแน่ครั้งนี้ที่เตรียมการณ์ ♡ล่วงสำเร็จเสร็จได้ดังใจหวัง ไม่พลาดพลั้งหรูหราปาฏิหารย์ จันทร์อุษาตาพริ้มยิ้มเบิกบาน หลังเลิกงานโชว์เสียงนัดเลี้ยงกัน ♡ร้องคาราโอเกะเสียงเป๊ะมาก ช่วยกันลากลูกคู่ดูสุขสันต์ น้องๆเชียร์เสียปลื้มลืมเหนื่อยพลัน อัศจรรย์โปรดด้วยช่วยสักที ♡ภูธดลคนเก่งเพลง"แอบรัก" ร้องสลักคำหวานปานลิ้นจี่ จ้องแต่หน้าอุษานวลนารี เผยวจีฝากไปในบทเพลง ♡จันทร์ขึ้นต่อ"รอรัก"เน้นหนักเสียง ถ้อยสำเนียงขื่นขมโดนข่มเหง ผสมสอดทอดตาพาวังเวง เธอบรรเลงความนัยหรือไรเอย ♡แล้วสองคนดลใจได้พบรัก ร่วมสมัครหวานฉ่ำหรือช้ำเอ่ย อย่าทนรอต่อไปให้เกินเลย ขอเฉลยตอนใหม่ใส่คำกลอน.            เริงอักษร

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .             (เล่ห์ไอรัก ๓) ♡โอ้ ค เอ๋ย ค ฅน พิกลคิด ทั้งชีวิตไขว่คว้าอุทาหรณ์ หลับและตื่นฝืนใจให้อาวรณ์ ได้แต่ถอนอารมณ์จนขมทรวง ♡ไม่กล้าพอท้อสู้อยู่อย่างนี้ แล้วจะมีหรือไม่ได้ของหวง มุ่งหวังมอบชอบใจไยมิทวง ปล่อยให้ล่วงลาลับเกินกลับมา ♡แม้นรักตอบชอบใครไม่ยอมบอก เหมือนหมุดตอกติดตรึงคนึงหา ต้องฟกช้ำจำไว้ใส่อุรา แล้วจะคว้าคู่สร้างได้อย่างไร ♡ภูธดลคนจริงรู้สิ่งนี้ รักที่มีท่วมเอ่อเกินเผลอไผล จันทร์อุษาน่ารักประจักต์ใจ ทำอย่างไรดีหนอจะขอเธอ ♡ต้องใช้เล่ห์เก๋ไก๋ให้หนักแน่น อยากได้แฟนถูกใจใช่รอเก้อ เดี๋ยวหลุดมือยื้อแย่งแกล้งออเออ คงต้องเจอ อกหักรักลอยลม ♡ครั้นจะทักหักโหมจู่โจมใส่ ทำตามใจกลัวว่าเจอยาขม คิดคำหวานหว่านหยอดทอดคารม ให้สุกบ่มหอมหวนชวนชมเชย ♡วางแผนเสร็จสำเร็จแน่แม่จันทร์ฉาย จงอย่าหมายหลุดมือหรือนิ่งเฉย จะกี่เส้นเร้นลับนับไว้เลย จะหลอกเผยตีแผ่รู้แก่ใจ ♡เสกเวทย์มนตร์กลโกงโยงเกี่ยวข้อง ตีตราจองคนสวยด้วยบทไหน ภูธดลคนกล้าช้าอยู่ไย รีบเร็วไวเถิดหนออยากขอดู ♡ขึ้นตอนใหม่ไกลฝันจันทร์อุษา หรือถูกคว้าเบอร์จองไปคล้องคู่ สำเร็จไหมในกลคนชื่อภู หรือต้องอยู่เดียวดายขาดชายแล.                 เริงอักษร

.

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .              (เล่ห์ไอรัก ๔) ♡บริษัทจัดซัมเมอร์เป็นเซอร์ไพรส์ ตอบแทนให้พนักงานสำราญแน่ พาล่องแก่งแข่งตะลอนนอนเรือนแพ ขนานแท้แอ็ดเวนเจอร์แล้วเจอกัน ♡จุดที่หนึ่งบึ่งเท่ห์ ATV ให้ขับขี่แล่นเลี้ยวเที่ยวสุขสันต์ เลาะธารน้ำถ้ำสอดลอดเถาวัลย์ อัศจรรย์ธรรมชาติสะอาดตา ♡จุดที่สองล่องแก่งแข่งลอยแพ ต่างยักแย่ยักยันกันถ้วนหน้า มือระวิงชิงถ่อป้อแป้มา พอเทียบท่าแรงหมดสบถคำ ♡จุดที่สามข้ามฟ้าทาร์ซานโห่ ห้อยตัวโผยอดไม้ให้น่าขำ เสียงวีดว้ายชายหญิงชิงกันนำ ลอยถลำต่องแต่งตะแคงตัว ♡ตกกลางคืนยืนล้อมอ้อมกองไฟ ร้องรำไปกลางป่าฟ้าสลัว ขยายขยับจับมือยื้อกันนัว โวยวายทั่วชุลมุนหมุนเวียนกัน ♡ภูธดล วนหาอุษาเจ้า อยู่ไหนเล่าละนี่ที่ไฝ่ฝัน หวังกุมมือถือแขนแน่นสักวัน คงสุขสันต์จริงหนอขอลองเชิง ♡อยู่นั่นเองเล็งไว้ใส่ชุดหมี คนที่สี่จากซ้ายคล้ายยุ่งเหยิง วิ่งขวักไขว่ไล่โลดโดดกระเจิง แสงกองเพลิงแวววับจับตาดำ ♡สวยทุกท่าน่ารักประจักต์จิต แอบเพ่งพิศด้านข้างช่างน่าขำ หกคะเมนเล่นคว้าหน้าคะมำ เต้นระบำเล็งกะจังหวะเพลง ♡เขยิบขยับสลับไปใจก็สั่น ไร้คนคั่นแล้วล่ะนะคนเก่ง เอื้อมคว้าหมับจับมือยื้อกะเตง พร้อมกับเปล่งเสียงร้องก้องพงไพร ♡สุขจริงโหวยโหยหามานานแล้ว วับวาวแววกลิ่นกรุ่นอุ่นไฉน แผ่ระเหิดเกิดฝนล้นดวงใจ ท่วมท้นในห้วงฝันพลันลืมตัว ♡จับแกว่งไกวไม่ปล่อยหรือถอยหนี หลายคนชี้เยาะมาช่างน่าหัว อุษาเพ่งเล็งมองจ้องเงามัว เพียงแค่ชั่วพริบตาแล้วหน้าแดง.                 เริงอักษร

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .             (เล่ห์ไอรัก ๕) ♡ล่วงถึงจุดสุดท้ายก่อนย้ายแยก รางวัลแจกดินเนอร์เสนอแหล่ง บนเขาใหญ่ไอหนาวคราวลมแรง ให้ยื้อแย่งผ่านเกมส์เต็มอารมณ์ ♡ชายปิดปากหญิงปิดตาตามหาคู่ ใครโสดอยู่ได้สนุกคลายทุกข์ถม หวังรางวัลฟันฝ่าน่าดูชม สองมืองมไขว่คว้าว่าหน้าใคร ♡จันทร์ถลาคว้าหมับจับตัวภู คลำจากหู หัว หน้า มาถึงไหล่ รู้สึกคุ้นวุ่นจังพลั้งตอบไป ภูใช่ไหม?ตะโกนก้องร้องเสียงดัง ♡ฟ้าลิขิตพิสดารตระการเหลือ ไม่น่าเชื่อเล่นกลด้วยมนตร์ขลัง หรือหนุ่มภูรู้แผนแม่นเสียจัง ได้แนบนั่งดินเนอร์เจอคนงาม ♡ใส่เสื้อสูทรูดไทค์ไม่เข้าท่า เลยเอื้อมคว้าฮูดใส่ใจก็ถาม หนาวหรือเปล่าเฝ้าจ้องมองฟ้าคราม แสงแวววามดาวพร้อยนับร้อยดวง ♡เชิงเทียนแท่งแสงล้อดั่งจอภาพ ช่อกุหลาบเรียงรัดมัดเป็นบ่วง สลับที่สีสันต์ต่อชั้นรวง ทำรูปห่วงหัวใจไขว้ขัดกัน ♡เอ๊ะ..ยังไงหรือนี่ที่เราสั่ง เกินไปมั้งหรูหรากว่านึกฝัน สองหมื่นห้าบ้าจัดอัศจรรย์ เสกสวรรค์ดาวดึงส์ซี้งจริงเชียว ♡ดูซินั่นจันทร์อุษาเธอมาแล้ว ชุดวาวแววเจิดจ้าผ้าแพรเขียว หิ้วถุงคล้องซองหนาหน้าซีดเซียว ท่าฉุนเฉียวยุ่งยิ่งเสียจริงเอย ♡บอกมาซินี่อะไรให้รีบตอบ ซองที่มอบส่งมาหน้าตาเฉย ซวยล่ะหวาครานี้ไม่ดีเลย คว้าซองเผยเปิดอ่านสะท้านทรวง ♡เป็นสัญญาห้าฉบับกับงานใหม่ วงเอาไว้แดงแจ๋แต่ละช่วง ผู้ถือหุ้นสกุลเดิมเติมเป็นพวง นี่หลอกลวงอะไรให้บอกมา ♡เรื่องที่พบจบดีหรือมีร้าย อันตรายไหมหนอรอค้นหา ต้องแตกหักรักสลายกายร้างรา รู้ตอนหน้านะครับรับประกัน. .              เริงอักษร

.

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .             (เล่ห์ไอรัก ๖) ♡ดั่งฟ้าฟาดสาดเปรี้ยงเกินเลี่ยงหลบ อุษาพบข้อโกรธโทษมหันต์ จะแก้ตัวกลัวจริงทุกสิ่งอัน แย่แล้วฉันงานนี้มีอุทรณ์ ♡ขื่นสำลักคลักคอพอสังเขป ใช้ความเทพทันควันกลั้นไว้ก่อน ทำเยือกเย็นเห็นท่าคนหน้างอน อย่าใจร้อนนะจ๊ะอธิบาย ♡ก็รีบบอกออกมาอย่าช้าที ทำอย่างนนี้รู้ไหมใครเสียหาย โดนจับได้ไร้ค่ามันน่าอาย ลูกผู้ชายหน่อยครับยอมรับมา ♡เรื่องมันยาวคราวนี้ที่ถูกถาม จะสาวความยากแท้แก้ปัญหา นั่งก่อนครับรับฟังตั้งอุรา ใช้ความกล้าสุดสุดหยุดอารมณ์ ♡มาดินเนอร์กันก่อนอ้อนอุษา ส่งสายตาขอไปใจขื่นขม จะบอกความตามจริงไม่กลิ้งกลม ทุกปุ่มปมโจ่งแจ้งแถลงการณ์ ♡อุษามองจ้องตาพาไหวหวั่น ชำเลืองพลันถอนใจในโวหาร สงบจิตคิดตรองมองอยู่นาน สั่นสะท้านภายในทำไงดี ♡ทรุดตัวนั่งชั่งใจใช้สติ อ่อนแล้วซิใจเอยเลยหน้าที่ ห่วงแห่งรักชักนำย้ำทุกที ชายคนนี้หวังจองเกินหมองเมิน ♡ทานน้ำก่อนนะครับจับแก้วส่ง เรื่องผิดตรงผมเองเร่งกล่าวเกริ่น ล้วนทำไปใช่ห่ามตามใจเพลิน หากล่วงเกินขออภัยในท่าที ♡ผมโดนญาติทางบ้านให้ควานหา คนจะมาบริหารช่วยงานที่ บริษัทในเครือเพื่อดูดี คัดคนมีฝีมือคือแนววาง ♡วุ่นวายหนักลักลอบเพราะชอบคุณ อยู่เป็นทุนนานเนิ่นเกินหนีห่าง จึงซ้อนกลวนมาหาลู่ทาง ทาบทามจ้างคนดีอย่างมีนัย ♡เรื่องจะมั่วหัวก้อยละห้อยหา หรือจะคว้าคนงามตามคิดไหม อ่านต่อตอนซ่อนรักสลักใจ ภูจะได้อุษาหรือคว้าลม. .                    เริงอักษร

.

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .             (เล่ห์ไอรัก ๗) ♡มีเรื่องหนึ่งพึงบอกนอกจากงาน อยากจะสานไมตรีดีต่อผม คิดด้วยใจไหวหวั่นพรั่นอารมณ์ ใช่หักคมเฉือนหน้าน้ำตาริน ♡ตอบคนงามตามตรงคงไม่สาย งานหลากหลายส่วนมากยากกว่าหิน คุณอุษาหาวางเส้นทางบิน สำเร็จสิ้นทุกครั้งไม่พลั้งเลย ♡จะเป็นเกียรติ์มากครับหากรับปาก หรือจะอยากคิดตรองมองเฉลย ขอเพียงว่าอย่าเชือนเบือนละเลย เรื่องเปิดเผยในนอกไม่หลอกลวง ♡อีกข้อหนึ่งซึ้งเหมาะจำเพาะผม เพราะชื่นชมชอบใจอย่างใหญ่หลวง ตกหลุมรักตระหนักแน่แม่พุ่มพุ่มพวง จึงมาทวงความฝันอันวาดวาง ♡จะขอบอกตรงตรง ณ.ตรงนี้ ทุกสิ่งที่ทำไปอย่าได้หมาง หรือมืดหม่นจนต้องหมองระคาง คำเอ่ยอ้างจริงแท้จงแน่ใจ ♡แม้นมิจับรับงานสานเสนอ ก็อย่าเผลอทิ้งผมจมรอยไหม้ จนขาดขั้นสะบั้นรักหักห่างไป ดวงหทัยขอมอบเพราะชอบคุณ ♡เอาละซี..อุษาจะว่าไง เธอหวั่นไหวหรือเปล่าเงาคิดครุ่น ในสายหมอกหยอกอ่อนซ่อนละมุน ใจที่ขุ่นเคลิบเคลิ้มหรือเติมไฟ ♡เฝ้านั่งคิด คิด คิด จิตวกวน เราจะสนเรื่องงานอีกนานไหม ทุกวันนี้ที่ผิดสะกิดใจ ทิ้งรักไกลเหินห่างร้างเศร้าตรม ♡แล้วจะทำฉันท์ใดกระไรนี่ จนป่านนี้ความทุกข์รุกขื่นขม จะตอบรับกลับไปไม่น่าชม ได้แต่จมห้วงลึกนึกหาทาง ♡งานทุกครั้งยังจบพบสิ่งแก้ งานนี้แย่แน่เราเศร้ามิสร่าง นั่งตาโรยโหยอ่อนถอนใจพลาง ไม่อยากค้างคาคมอารมณ์รวน. .                 เริงอักษร

.

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .             (เล่ห์ไอรัก ๘) ♡เผลอนั่งจมห่มหมอกที่หยอกเย้า นัยตาเศร้าซึมเหม่อเจอลมหวน รักเจ้าเอยเย้ยหยันให้รัญจวน ใจปั่นป่วนหมดแล้วทุกแนวรอย ♡มีผ้าหนามาสุมคลุมหัวไหล่ กรุ่นกลิ่นไอโอบอิงยากชิงถอย เหลือบตามองจ้องหน้าพาเลื่อนลอย ดาวเป็นร้อยกลางฟ้าไยพร่าพราย ♡น้ำใสใสไหลหล่นบนผิวแก้ม แกล้งกระแอมรีบเช็ดสะเก็ดสาย มิให้หยดรดรินกลิ่นความอาย หนาวคลี่คลายกลับร้อนย้อนทางกัน ♡จะทิ้งงานสานรักก็หนักจิต คล้ายถูกพิษหล่นหลากจากสวรรค์ พรูกระหน่ำย้ำโจทย์ด้วยโทษทัณฑ์ จะฆ่าฉันหรือฟ้าบ้าจริงเอย ♡จะเลือกเขาเหงาใจคงได้หาย จะเลือกงานนั้นกายหน่ายเหลือเอ่ย จะเลือกจองสองข้างเหมือนอย่างเคย จะเลือกเลยจนจิตคิดเรื่อยไป ♡สุภาษิตติดปากจากโบราณ มิเก่ากาลเกินมองโปรดตรองใหม่ ขืนหวังน้ำบ่อหน้าย่อมช้าไป คว้าเอาไว้เถิดหนออย่ารอนาน ♡ภูธดลกลรักตระหนักอยู่ ไม่ลบหลู่นิยามตามคำขาน เดินหน้าพลันทันเที่ยวอย่างเชี่ยวชาญ กลัวนงคราญเกินจุดที่หลุดมือ ♡มิลืมหลงตรงประเด็นเช่นใจบอก เร่งกระฉอกตอกย้ำคำใสซื่อ ว่าเรื่องหลักชักพามาก็คือ รักคนชื่ออุษากว่าสิ่งใด ♡กิจการผ่านมาเป็นหน้าฉาก คำจากปากดูนิดผิดมากไหม ที่ชายหนึ่งซึ่งรักเกินหักใจ ยอมคุณได้ทุกทางวางชีวิน ♡แม้ภูผากล้าแกร่งแข็งดั่งเพชร โดนหยดเม็ดฝนพรำกระหน่ำหิน ทนได้นานกาลกัป รับหยาดริน จะไม่บิ่นบ้างหรือดื้ออย่างไร. .            ♡ เริงอักษร ♡

.

[เริงอักษร]

..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. .       (เล่ห์ไอรัก ๙)อวสาน ♡ภูธดลคนนั้นเดิมพันสูง หวังจับจูงมุ่งจองตระกองไหล่ อยากแนบอกหมกตัวตามหัวใจ จะดีไหมอุษาหันหน้ามอง ♡ขอคิดก่อนตอนนี้ดีหรือเปล่า ขืนยอมเขาเร็วไปไร้สมอง เล่นเชิงซ่อนย้อนหลังชั่งใจตรอง เพื่อไม่ต้องเสียใจในกลลวง ♡จึงเอ่ยฝากปากพ้อขอคิดหน่อย เรื่องใช่ย่อยเมื่อไหร่ใจยังหวง เสียดายงานผ่านมาอย่าเพิ่งทวง เวลาล่วงอีกหน่อยค่อยตอบคำ ♡นรกสวรรค์สรรสร้างทางเดินต่อ คนที่รอที่รักมักถลำ ดิ่งสุดห้วงห่วงหาพาระกำ จะชอกช้ำหรือสุขลุ้นทุกที ♡อุษาคว้าหาเหตุเป็นเขตกั้น ภูยึดมั่นจริงใจไม่ถอยหนี ช่างปั่นป่วนล้วนทุกข์สุขไม่มี ดวงฤดีเร่งเร้ากลัวเฉาตาย ♡สองปีผ่านนานมากจากวันนั้น ภูร้องลั่นดีใจในที่หมาย หุ้นที่เทรดเกรดอัพรับกระจาย คาดว่าหลายร้อยล้านสำราญจริง ♡เสียงงองแงแอ้อ้อส่อเค้ายุ่ง ภูสะดุ้งทันใดใจยุ่งยิ่ง คว้าขวดนมข่มถือมือระวิง เอามาอิงแก้มก่อนร้อนหรือเย็น ♡บรรจงป้อนอ่อนเบาเจ้าตัวน้อย นอนยิ้มปรอยจ้องแป๋วแววตาเห็น ร้องเพลงกล่อมหน่อมแน้มคืนแรมเพ็ญ เสียงสั่นเป็นลูกนกตลกดี ♡อุษาโผโผล่มาคว้าไปอุ้ม สองมือกุมกอดไว้ไวเร็วรี่ บอกแล้วว่าอย่าดังพลั้งทุกที เดี๋ยวก็ตีให้หรอกบอกไม่จำ ♡ชีวิตคนบนโลกโศกหรือสุข ย่อมมีทุกอารมณ์ผสมซ้ำ คละเคล้าไปในนอกบอกทางนำ ย่อมก้าวล้ำเวลาคราย้อนมอง ♡บริษัทชื่อหรูภูอุษา สองคนคว้าหลักชัยวิไลผ่อง ให้เกียรติ์กันหมั่นเติมเริ่มครรลอง ชีวิตคล้องเคียงอยู่ได้คู่พลัน ♡เล่ห์ไอรักหักหลบจบตรงนี้ ขอให้มีสุขะหฤหรรษ์ แด่ผู้อ่านสราญรื่นทุกคืนวัน แล้วเจอกันเรื่องใหม่ในบทกลอน. .               ♡ เริงอักษร ♡

.