-/> ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )

You are here: Khonphutorn.com - แหล่งข้อมูลของคนไทยหมวดความบันเทิงกาพย์ กลอน โคลง ฉันท์ กลอนแนวอารมณ์..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )
หน้า: [1]   ลงล่าง
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )  (อ่าน 5425 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« เมื่อ: 01 มิถุนายน 2567, 10:48:02 AM »

Permalink: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )




 ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.      (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๑)

*ณ.มุมหนึ่งเตียงนอนตอนรุ่งสาง
"วสันต์"วางภาพถ่ายตรงปลายหมอน
มองรูปของ"คิมหันต์"พลันร้าวรอน
จิตสะท้อนคิดถึงตรึงฤดี

*แม่โฉมยงคงตื่นคืนจากหลับ
บิดกายรับแสงทองส่องฟ้าสี
เหลืองรงรองผ่องแผ้วแก้วรุจี
ในธานีเมืองหลวงแสนห่วงใย

*ลืมพี่ชายคนนี้ที่เคยรัก
ทิ้งจมปลักแล้วหรือคือไฉน
มิติดต่อคืนกลับลับลาไกล
รู้เถิดใจพี่อนาถเพราะขาดเธอ

*ไปเรียนร่ำตำราคว้าประกาศ
ที่หวังวาดเอาไว้ไยพลั้งเผลอ
ลืมคนอยู่ข้างหลังคลั่งละเมอ
อยากพบเจอเนื้อนวลปั่นป่วนทรวง

*บอกจะไปสี่ปีวันที่จาก
น้ำตาพี่ไหลพรากมากด้วยหวง
ซึมตกในไร้เสียงเพี้ยงคำทวง
ว่าแสนห่วงเหลือล้นท้นทวี

*พี่ขอฝากดวงใจไปถึงเจ้า
ทุกวันเฝ้ามอบให้ไม่ถอยหนี
พร่ำสวดมนต์บทขลังด้วยหวังดี
ให้กับน้องทุกนาทีที่หลับลง

*พลิกกลับดูด้านหลังยังเห็นได้
เขียนว่า"รัก หมดใจ"ไม่ลืมหลง
เอานิ้วลูบหมึกจางวางแล้วปลง
นวลอนงค์เงียบหายละลายตาม

*นับดวงดาวพราวฟ้าถ้าจำได้
จากทิศเหนือจรดใต้ใจคอยถาม
เคยนั่งจ้องมองจับกับคนงาม
ในทุกยามค่ำคืนชื่นหทัย

*จำได้หมดทุกดวงไม่ลวงหลอก
มีชื่อบอกดาราน่าหลงไหล
แต่ดาวน้องดวงนั้นพลันห่างไกล
ทิ้งพี่ไปลาลับมิกลับมา

*ฝั่ง"คิมห้นต์"นั้นเหรอเธออยู่ไหน
จะมีใจเหมือนกันคอยฝันหา
หรืออาจเป็นเรื่องจริงทิ้งสัญญา
ลืม"วสันต์"สิ้นท่าน่าคิดตาม.

                  เริงอักษร

   #ข้างหลังภาพ#กลอนแปด
   
                                                                                                                                       
บันทึกการเข้า

ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« ตอบ #1 เมื่อ: 01 มิถุนายน 2567, 10:54:50 AM »

Permalink: Re: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๑)



. ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.       (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๒)

*"คิมหันต์"เอ๋ย "คิมหันต์"ฝันสดใส
ต้องจากไกลถิ่นฐานซมซานถาม
อนาคตวาดหวังยังสวยงาม
ไม่ครั่นคร้ามโพยภัยที่ได้เจอ

*ต้องมาเป็นสาวเสิร์ฟเขาเปิบข้าว
ผัดหน้าขาวปากแดงใช่แกล้งเผลอ
ยกอาหารหวานคาวคราวรับเบอร์
โต๊ะที่เธอดูแลตั้งแต่เย็น

*กว่าจะเลิกล่วงมาเวลาดึก
ในจิตนึกเหนื่อยหน่ายเนื้อกายเหม็น
แลกกับเงินเล็กน้อยพลอยลำเค็ญ
แต่ก็เป็นหนทางพลางเลือกเดิน

*เห็นเขากินทิ้งขว้างอย่างไร้ค่า
ดูเถิดหนาทำไปไม่ขัดเขิน
ยังมีคนอดอยากมากเหลือเกิน
เขาช่างเพลินจริงเออพลันเหม่อมอง

*คนมีตังค์นั่งนอนใช้ไม่เคยผิด
ทั้งชีวิตฟุ่มเฟือยเมื่อยซื้อของ
อยากจะได้สิ่งใดสมใจปอง
ตามครรลองคนรวยด้วยเงินมี

*หันมามองตัวเองเซ็งชีวิต
ฟ้าลิขิตให้จนทนหมองศรี
ต้องกล้ำกลืนฝืนสู้อยู่ทุกที
ไม่อาจหนีหลุดพ้นเหลือจนใจ

*คิดถึงแต่..พี่ "วสันต์" วันที่จาก
เพราะว่าอยากเพิ่มค่าพาสดใส
พอเป็นหน้าเป็นตาคราควงไป
เดินตามแห่งหนไหนไม่อายคน

*ดูช่างเป็นเรื่องแปลกวันแรกพบ
เพียงได้สบตาเธอเพ้อสับสน
สั่นประหม่าถ้วนทั่วหัว..วกวน
มากเสียจนเป็นไข้ตอนไปเรียน

*พี่เป็นครูฝึกสอนก่อนจะจบ
ทุกวันพบแน่นอนตอนขีดเขียน
น้องขยันหมั่นท่องต้องพากเพียร
หมายจะเปลี่ยนเป็นพลังที่ตั้งตา

*มุ่งใจเน้นเอ็นทรานส์ผ่านสักรอบ
เป็นคำตอบมิพลาดปรารถนา
พอเรียนจบครบสิ้นปริญญา
จะกลับมารับขวัญวันของเรา

*แล้วความรักหักย้อน ณ.ตอนไหน
จึงทำให้หนุ่ม"วสันต์" นั้นหงอยเหงา
ถ้าอยากรู้ดูเพลินเกินคาดเดา
เรื่องที่เศร้ารันทดมีบทตอน.

          เริงอักษร

#ข้างหลังภาพ#กลอนแปด
บันทึกการเข้า

ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« ตอบ #2 เมื่อ: 02 มิถุนายน 2567, 05:12:28 PM »

Permalink: Re: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๑)




   ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.      (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๓)

*เสียงบีบแตรแต่ไกลในท้องทุ่ง
"วสันต์"ยุ่งกับงานด้วยการสอน
มอเตอร์ไซค์วิ่งรี่ที่สันดอน
หยุดเครื่องผ่อนจอดคาหน้าโรงเรียน

*ตะโกนเรียกครู"วสันต์"ลั่นอึงมี่
อ้อ..บุรุษไปรษณีย์ขี่บังเหียน
เป็นหนุ่มน้อยตาคมตัดผมเกรียน
มีจดหมายลงทะเบียนเขียนถึงคุณ

*รับมาอ่านทันใดใจสะดุด
ตรงที่สุดท้ายคำทำหัวหมุน
เพราะว่าแม่อุปถัมป์คอยค้ำจุน
เป็นไข้วุ่นยิ่งนักหนักอาการ

*ให้กลับบ้านโดยด่วนทวนคำบอก
จิตกระฉอกร้อนรนบนข่าวสาร
รีบจัดเก็บเสื้อผ้ามิช้านาน
เพื่อกลับบ้านเร็วไวใจไม่ดี

*มิได้แจ้งกับใครในวันกลับ
เหมือนว่าลับลี้กายหายหลบหนี
เมื่อ"คิมหันต์"ย้อนมาหาอีกที
จึงไม่มีแม้เงาเศร้าอุรา

*เรื่องจะเป็นอย่างไรในตอนต่อ
ใครที่รอ ใครที่รัก เป็นนักหนา
ข้างหลังภาพนั้นไซร้ได้พรรณนา
เขียนไว้ว่าอย่างไรให้ท่านชม.

         เริงอักษร

#ข้างหลังภาพ#กลอนแปด
บันทึกการเข้า

ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« ตอบ #3 เมื่อ: 03 มิถุนายน 2567, 10:56:58 AM »

Permalink: Re: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )



   ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.      (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๔)

*"วสันต์"นั้นเรียนครูรู้คุณค่า
ปรารถนายิ่งใหญ่ใจสุขสม
สอนคนเพิ่มเติมสติมิพลาดปม
ตกเป็นทาสคารมคงสมปอง

*อย่าขายชาติศาสนามหากษัตริย์
ภัยพิบัติหลากล้วนป่วนสมอง
ให้กลับตัวคืนมาน่าควรมอง
ตามครรลองศีลธรรมย้ำแจกแจง

*ครูชายแดนแสนล้าน่าสงสาร
ห่างสถานถิ่นเกิดพริ้งเพริศแสง
อยากให้เด็กคิดได้ไร้เคลือบแคลง
เฝ้าสอนแข่งลูกปืนแม้ตื่นกลัว

*พบรักสาวเอวกลึงซึ้งทรวงมาก
แต่ต้องพรากลับลาพาปวดหัว
ยากครอบครองตรองดูก็รู้ตัว
ขืนทำมั่วเสียท่าไม่น่าดี

*ทุกคืนวันฝันไปได้เคียงคู่
ร่วมกินอยู่สุขใจไร้หมองศรี
แม่ดวงดอกบุหงามารตี
แค่สี่ปีรอได้ในเวลา

*เจ้าหายเกินสี่ปีนี่สิแปลก
ใจแทบแหลกสิ้นสลายกายโหยหา
แม้จดหมายสักฉบับกลับลืมรา
รู้ไหมว่าใครรอท้อคนงาม

*อยู่ในเขตชายแดนแสนลำบาก
ปลายฟ้าฟากห่างไกลในสยาม
ไร้คลื่นโชว์โทรศัพท์รับติดตาม
รัฐบาลสั่งห้ามยามมีภัย

*ขอสมัครเป็นครูอยู่ตรงนี้
หวังจะรอคนดีที่หลงไหล
มองตะวันผันจรแสนอ่อนใจ
โอ้.."คิมหันต์" อยู่ไหนไยลืมเรา

*ไปติดเฟื่องเมืองหลวงควงชายหนุ่ม
หรือจึงทิ้งพี่กลุ้มคลุมด้วยเหงา
อีกเมื่อไหร่เล่าน้องมองหาเงา
ได้แต่เศร้าโศกตรมขมฤดี

*เพราะอะไร "คิมหันต์" นั้นไม่กลับ
ฝ่าย"วสันต์" นั่งนับกับวันที่
ผ่านไปเรื่อยนานเนิ่นเกินสี่ปี
ตอนหน้านี้ขอเฉลยเผยเป็นกลอน.

         เริงอักษร

#ข้างหลังภาพ#กลอนแปด
บันทึกการเข้า

ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« ตอบ #4 เมื่อ: 04 มิถุนายน 2567, 09:40:42 AM »

Permalink: Re: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๑)



   ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.      (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๕)

*นั่งรถทัวร์กลับบ้านสุดทานทน
คิดถึงพี่เหลือล้นจนภาพหลอน
ยามจะกินหรือนั่งกระทั่งนอน
"คิมหันต์"เฝ้าทอดถอนร้อนหทัย

*ติดต่อเรียนเสร็จสรรพจึงกลับมา
เพื่อพบยอดชีวาหน้าสดใส
ยิ้มเบิกบานซ่านซึ้งถึงคนไกล
คิดแล้วแสนดีใจได้พบเธอ

*พอมาถึงรับรู้ดูแล้วเศร้า
"วสันต์"เขาหายไปไยพลั้งเผลอ
ไม่บอกเล่าความเอ่ยเลยมิเจอ
รอจนเก้อหลายวันพลันโศกครวญ

*ได้พบกับเพื่อนเก่าเขาชื่อว่า
"สรวงสุดา"ซี้กันในวันหวน
ก่อนจะกลับเฝ้าเพียรเขียนทบทวน
ฝากที่อยู่ครบถ้วนล้วนบอกทาง

*หากวันใดพี่"วสันต์"นั้นคืนมา
ช่วยบอกเขาเถิดว่าอย่าหม่นหมาง
ส่งจดหมายถึงนิดจิตมิจาง
หรือแรมร้างลืมแล้งช่วยแจ้งมา

*ถึงคราวเคราะห์เหมาะเหม็งคงเจ๊งแน่
"สรวงสุดา"ที่แท้แย่หนักหนา
ก็แอบรักครู"วสันต์"หวั่นอุรา
กลัวเสียท่า"คิมหันต์"พลันเก็บงำ

*เหมือนสวรรค์นั้นแสร้งมาแกล้งเล่น
หลอกฆ่าเข่นชิงหักรักถลำ
ให้มืดมิดหมองหม่นจนระกำ
"คิมหันต์"ช้ำแทบบ้าล้าใจกาย

*ไร้ข่าวคราวพี่"วสันต์"จิตสั่นไหว
ทำอย่างไรดีหนอท้อเหลือหลาย
ได้แต่ตั้งใจเรียนเพียรมากมาย
ผลสุดท้ายก็จบครบเสียที

*เข้าทำงานหาเงินเผชิญโชค
อยู่ในโลกหรูหราน่าสุขี
หวังเก็บเงินเก็บทองสักสองปี
จะคืนกลับคอนบุรีที่เกิดกาย

*ด้าน"วสันต์"ก็รอมิท้อถอย
ได้แต่น้อยใจอยู่ไม่รู้หาย
ขอรักไปจนสิ้นชีวินวาย
ใจสลายหรือไม่ใครช่วยดาม.

              เริงอักษร

   #ข้างหลังภาพ#กลอนแปด


บันทึกการเข้า

ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« ตอบ #5 เมื่อ: 05 มิถุนายน 2567, 06:24:39 AM »

Permalink: Re: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )



..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.   (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๗)

*พอ"วสันต์"กลับถึงซึ่งโรงเรียน
"สรวงสุดา"แวะเวียนหวังเปลี่ยนฝืน
มิได้บอก"คิมหันต์"นั้นกลับคืน
แม้จะขื่นข่มคำเพื่อนน้ำมิตร

*มาดูแล"วสันต์"ด้วยฝันหวาน
หมายผสานรอยช้ำซ้ำดวงจิต
ทุกเช้าเย็นเห็นหน้าพาครวญคิด
อยากจะใช้ชีวิตสิทธิ์ของรัก

*มาวันนี้เช่นกันกับวันก่อน
แดดรอนรอนมิเห็นลำเค็ญหนัก
อเน็จอนาถพลาดเอ่ยอย่างเคยทัก
คิดถึงนักอยู่ไหนไยมิมา

*ตามไปบ้านพักครูอยากรู้ข่าว
เสียงดังกราวข้างในใกล้แผ่นฝา
เปิดประตูรู้เช่นเห็นกับตา
"วสันต์"ครางไขว่คว้าท่าร้อนรน

*ไข้ขึ้นสูงมุ่งละเมอเพ้อแต่ว่า
"คิมหันต์"จ๋าอยู่ไหนใจสับสน
หมดรักแล้วหรือนี่พี่ทุกข์ทน
ตะกายกอดผิดคนไว้บนทรวง

*"สรวงสุดา"ตกใจไม่อาจหนี
ปล่อยนาทีสุขสันต์พลันมิหวง
จนถึงไหนต่อไหนไร้กลลวง
เพราะแสนห่วงแสนรักเกินหักลง

*จึงตกเป็นของ"วสันต์"สวรรค์เอ๋ย
ปล่อยล่วงเลยบทจบครบลุ่มหลง
ก็เพราะรักสมัครจิตเกินคิดปลง
อยากให้คงคืนยั้งกระทั่งเช้า

*พอตื่นนอนล้างหน้าน้ำตาไหล
เพราะความใคร่หรือนี่ที่แย่งเขา
ถือโอกาสพลาดไยไปยื้อเอา
แฟนเพื่อนเราแท้แท้แย่จริงจริง

*เอื้อมเปิดไฟห้องนอนสะท้อนจิต
ไม่เคยคิดจะยั่วมั่วสุงสิง
ขาแทบอ่อนว่อนคว้าหาที่พิง
มองชั้นหิ้งข้างฝาฝ้าเพดาน

*มีแต่รูป"คิมหันต์"นั้นติดไว้
ทั่วแผ่นไม้เตียงตู้ดูเหมือนม่าน
แทบไม่มีที่ว่างอย่างชำนาญ
เศร้าสะท้านทรวงในร้องไห้โฮ

*"วสันต์"ตกใจตื่นยังยืนหลง
หัวมึนงงเดินเป๋สะเหลสะโหล
นึกไปว่า"คิมหันต์"พลันเซโซ
จึงวิ่งโผเข้ากอดยอดกานดา

*พอจับหันแลเห็นเป็นตะลึง
นึกไม่ถึงนิ่งงันขวัญผวา
เธอนั้นคือสาวดวง"สรวงสุดา"
ในตอนหน้าแก้ต่างกันอย่างไร.

               เริงอักษร

#ข้างหลังภาพ #กลอนแปด

บันทึกการเข้า

ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« ตอบ #6 เมื่อ: 05 มิถุนายน 2567, 01:40:06 PM »

Permalink: Re: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )


   
..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.       (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๖)

*"วสันต์"กลับถึงบ้านสะท้านทรวง
เพราะความห่วงแม่ตนบนคำถาม
ช่างโชคร้ายวาสนาชะตาทราม
โลกงดงามพลันดับยากรับทัน

*น้ำตาพร่าหน้าห้องของตึกหรู
ไอซียูเขียนไว้ไม่นึกฝัน
แม่เจ็บหนักรักษามานานวัน
ดวงจิตนั้นวุ่นวายมิคลายเลย

*คุณหมอเดินมาบอกตอกความช้ำ
ฟังทุกคำท่านอ้างพลางเฉลย
"หมดโอกาสแล้วครับ"กับคำเปรย
แย่เกินเอ่ย"ขอโทษโปรดทำใจ"

*วิ่งตะกายเข้าห้องจ้องดูแม่
เห็นเพียงแค่ดวงหน้าน้ำตาไหล
ลูกมาถึงแต่ว่าช้าเกินไป
ร้องร่ำไห้ข้างศพกลบเสียงครวญ

*ขอทดแทนเกื้อหนุนพระคุณแม่
ด้วยรักแท้ตอบกลับรับคืนหวน
เข้าบวชพระส่งบุญการุณย์ทวน
เป็นสิ่งล้วนเลิศแท้แก่มารดา

*ครบสามเดือนท่องบวชสวดพระธรรม
ปลงความช้ำเบาบางพลางโหยหา
คิดถึงเจ้า"คิมหันต์"ขวัญชีวา
ยามนิทรายิ่งเศร้าเหงาฤดี

*แล้วจะเหลืออะไรไยพลาดผิด
พรหมลิขิตหรือกรรมซ้ำหรือนี่
กระหน่ำหนักหักคาไร้ปรานี
ในชาตินี้หมดสุข..ทุกข์ระทม

*ขออุทิศชีพชนม์ทนลำบาก
อำลาจากเมืองหลวงทรวงขื่นขม
อาศัยร้างกลางป่าท้าสายลม
ให้ผู้คนชื่นชมอุดมการณ์

*เป็นคุณครูบ้านนอกข้างคอกนา
ตราบจนฟ้าสิ้นลับดับสังขาร
เอาความรู้จ่ายแจกแลกเป็นทาน
อยู่ที่ปลายด้ามขวานสานสืบไป

*เพื่อมารอน้องนั้นอย่างมั่นหมาย
สิ่งสุดท้ายที่เหลือเชื่อบ้างไหม
หากพานพบสบตาเวลาใด
จะวอนขอดวงใจให้แต่งงาน

*ได้แต่รอ รอ..รอ รอ..มิสิ้น
บนผืนดินแทรกซ้อนร้อนสังหาร
มากเหล่าร้ายเกินร้อยคอยคืบคลาน
มารุกรานชาติไทยไม่เว้นวัน

*อยู่ที่ไหนเล่าหนอพี่รออยู่
ทุกฤดูผ่านพ้นปนโศกศัลย์
หรือว่าพบชายใหม่ใจลืมกัน
ได้แต่ฝันจืดจางกลางดงปืน.

          เริงอักษร

ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ต
#ข้างหลังภาพ #กลอนแปด

บันทึกการเข้า

ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« ตอบ #7 เมื่อ: 06 มิถุนายน 2567, 05:52:11 AM »

Permalink: Re: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )



   ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.       (เรื่อง ข้างหลังภาพ ๘)
.
*เกิดเป็นชายองอาจเมื่อพลาดพลั้ง
จะหันหลังลืมลงคงมิได้
ต้องยอมรับความจริงสิ่งเป็นไป
แม้หัวใจปวดร้าวยามก้าวเดิน
.
*ผมนั้นทำอะไรลงไปนี่
ขอโทษที"สรวงสุดา"น่าขวยเขิน
สิ่งที่ผ่านยากอภัยได้ล่วงเกิน
ด่าก็เชิญผมพร้อมยินยอมรับ
.
*"สรวงสุดา"ร่ำไห้ด้วยใจแป้ว
โถ.."วสันต์"ดั่งแก้วที่แววจับ
ช่างประเสริฐคุณค่าน่าคำนับ
ฟังแล้วหลับตาคิดผิดที่เรา
.
*พี่ไม่ผิดหรอกนะจะบอกให้
ความจริงน้องหลงไปเพราะใจเหงา
รักพี่นั้นเกินทานมานานเนาว์
ทุกวันเฝ้าหมายปองมองข้างเดียว
.
*โปรดอย่าพูดอีกเลยเฉยมิได้
พี่จะไถ่โทษทัณฑ์อันขุ่นเขียว
ยอมรับเลี้ยงดูแลเป็นแน่เทียว
เอื้อมมือซ้ายปาดเกี่ยวเสี้ยวน้ำตา
.
*อีกสามวันจากนี้พี่จะส่ง
ผู้ใหญ่ไปขออนงค์จงรอท่า
เมื่อผิดแล้วรับผิดปิดตำรา
(คิมหันต์จ๋าขอโทษโปรดอภัย)
.
*"สรวงสุดา"ได้ฟังคั่งในจิต
คนที่ผิดคือเรา..เขาที่ไหน
แย่งเพื่อนรักดีหรือหากดื้อไป
บอกคิมหันต์อย่างไรในชาตินี้
.
*ตัดสินใจแอบหลบไม่พบหน้า
เขียนจดหมายอำลาพากายหนี
บอกไปถึง"คิมหันต์"ฉันไม่ดี
ขอโทษทีทุกเรื่องอย่าเคืองกัน
.
*"คิมหันต์"อ่านจบแล้วสิ้นแววโกรธ
ยอมยกโทษเพื่อนแท้แม้โศกศัลย์
"สรวงสุดา"เผยความตามรำพัน
บอกให้รู้อย่างนั้นพลันซึ้งใจ
.
*ส่งจดหมายด่วนจี๋.."พี่วสันต์"
อีกสามวันลอยกระทงอย่าหลงไหล
มารับน้องเนื้อนวลหวนกลับไป
เตรียมตัวไว้คราวพบประสบเธอ
.
*ส่วน"วสันต์"ร้บข่าวร้อนผ่าวร่าง
ฝันที่ค้างยากยิ่งเป็นจริงเหรอ
แล้วจะบอกอย่างไรในวันเจอ
ว่าพี่เผลอพลาดผิดคิดแล้วปลง
.
*ในเรื่องจบพบรักถักความหวาน
หรือภัยพาลขื่นขมอารมณ์หลง
เชิญติดตามอ่านต่อจะย่อลง
ให้จบตรงตอนหน้าอย่าลืมกัน.
.
         เริงอักษร

ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ต
#ข้างหลังภาพ #กลอนแปด
บันทึกการเข้า

ผู้บริหารเว็บ
คะแนนน้ำใจ 24409
เหรียญรางวัล:
ผู้ดูแลเว็บนักอ่านยอดเยี่ยมผู้ดูแลบอร์ดนักเโพสดีเด่นมีความคิดสร้างสรรค์
กระทู้: 2,016
ออฟไลน์ ออฟไลน์
รักทุกคนที่รักเรา รักทุกคนที่เรารัก
   
« ตอบ #8 เมื่อ: 07 มิถุนายน 2567, 12:53:23 PM »

Permalink: Re: ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ.. . (เรื่อง ข้างหลังภาพ )



 ..นิยายรักคำกลอนเก้าตอนจบ..
.      (ข้างหลังภาพ อวสาน)

*รักคงจบลบเลือนไม่เหมือนคิด
เกมชีวิตหม่นหมองต้องโศกศัลย์
หยิบปากกาเขียนคำเพ้อรำพัน
ลงหลังภาพ"คิมหันต์"ก่อนวันเจอ

*พร้อมจดหมายหนึ่งฉบับวางทับไว้
วันพรุ่งนี้มอบให้ไม่พลั้งเผลอ
สารภาพหมดใจให้กับเธอ
ครวญละเมอซึมเซาเศร้าอุรา

*รักของพี่พลีจิตคิดถึงนั้น
แด่"คิมหันต์"คนดีที่ห่วงหา
แต่ชาตินี้มีกรรมขออำลา
วาสนาพี่หมดอดเคียงครอง

*เช้าวันลอยกระทงบรรจงแต่ง
หยิบเอาแป้งถูทาหน้าไม่หมอง
ใส่ชุดใหม่สะอาดสรรพลันน่ามอง
จะได้พบกับน้องจ้องรอคอย

*ยืนอยู่ที่ท่ารถเฝ้าจดจ่อ
ถึงจะท้อยิ่งนักรักเหงาหงอย
คิดไปเรื่อยเฉื่อยช้าพาใจลอย
คนเป็นร้อยแน่นอัดยัดทะนาน

*เสียงประทัดปึงปังดังข้างข้าง
เห็น"คิมหันต์"เยื้องย่างช่างสวยหวาน
ยิ้มมองมาแต่ไกลใจเบิกบาน
กายสะท้านอ่อนแรงตะแคงลง

*เอื้อมมือตบอกเสื้อไยเหงื่อไหล
ตรงหัวใจข้างซ้ายกายบอกบ่ง
มีสีแดงเปียกชื้นยืนงวยงง
ล้มฟุบตรงฟุตบาทขาดแรงทาน

*ในมือยังกำมั่นสั่นระริก
รูปผมหยิก"คิมหันต์"ชวนฝันหวาน
พร้อมจดหมายหนึ่งฉบับจับอยู่นาน
สายตาพร่ามัวม่านพาลมืดมน

*ลมหายใจอ่อนลงคงต้องดับ
เพราะโดนภัยลี้ลับชวนสับสน
ชุลมุนวุ่นวายมากมายคน
"วสันต์"หล่นพังพาบเลือดอาบกาย

*"คิมหันต์"เห็นวิ่งรี่กุลีกุจอ
อย่าจากกัน..นะขอ รอหมั้นหมาย
น้ำตารินไหลหล่นจนเรียงราย
กอดฟูมฟายซบแนบแทบขาดใจ

*คลี่จดหมายออกอ่านพาลสะอื้น
แสนขมขื่นดวงจิตผิดไฉน
คนที่รักพลัดพรากจากกันไป
สวรรค์โกรธอะไรไร้ยินดี

*พลิกหลังรูปขึ้นดูพลันรู้ว่า
อักษรหน้าที่เขียนไม่เปลี่ยนสี
ด้วยสามคำคล้ำเลือดเผือดวจี
บอก"รักนี้ กลางจิต นิจนิรันดร์"

**เรื่องมาครบจบลงคงดูเศร้า
เชื่อไหมเล่าคนเขียนเพียรเสกสรร
นั่งสะท้อนอารมณ์ขมจาบัลย์
ข้ามคืนวันเชียวหนอขอโทษที.

        ..จบบริบูรณ์..

         เริงอักษร

  ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ต
   #ข้างหลังภาพ#กลอนแปด
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]   ขึ้นบน
 
 
กระโดดไป: