ต่อไป →

[น้องจ๋า น้องจ๋าจ้า]

โลกอ้างว้าง ..อาจไกลมาก หากเห็น ที่เป็นอยู่ หรือมิรู้ แอบซ่อน ก่อนวันผ่าน ท่ามงันเงียบ เรียบงาม ยามเบิกบาน คอยขับขาน ร้องกู่ อยู่ลำพัง ..เฝ้าชะเง้อ เพ้อพร่ำ ร่ำถวิล เพื่อยลยิน สิ่งงาม ตามที่หวัง เสียงแว่วหวาน ซ่านใจ ในภวังค์ รอสะพรั่ง เช้าวัน อันลางเลือน ..กลางไออุ่น กรุ่นอ่อน ตอนเช้ามืด แต่เย็นชืด ลมริ้ว พลิ้วพร่างเฉือน กระทบจิต สะกิดฝัน วันมาเยือน หายไปเหมือน ครรลอง ของตะวัน               น้องจ๋า

[เริงอักษร]

**อยู่ที่ใจ ใช้มอง ตามปองวาด ลิ้มรสชาติ เพียงจิต ติดภาพฝัน จึงเจือจาง ร้างรอย คอยรำพัน โทษสวรรค์ หรือนรก หัวอกเอย **เป็นไฉน ไปเล่า เฝ้าไถ่ถาม ในทุกยาม ท้วงติง ใช่นิ่งเฉย อย่าโศกา หน้าเศร้า เหงานักเลย จงชื่นเชย แดดกรุ่น ยามอรุณ..โปรย. ...จะเศร้าไปไหนเนี่ย 555... เริงอักษร

[น้องจ๋า น้องจ๋าจ้า]

..เพราะใช้จิตพิศดูจึงรู้สึก ใต้สำนึกกัดกร่อนอ่อยระโหย รุ่งอรุณลมพัดสะบัดโชย ต้นข้าวโรยทับถมจมผืนนา ..โอ้..อกเอ๋ยเคยชื่นระรื่นจิต คนไร้สิทธิ์หม่นหมองต้องกังขา คิดหน้าหลังพลั้งพลาดอาจอัปรา กดราคาจนข้าวเน่าติดดิน            น้องจ๋า

[เริงอักษร]

**แม้นบรรจง ลงแรง แห่งดวงจิต ครวญใคร่คิด มั่งคั่ง ใจกังฉิน หวังร่ำรวย เกินการณ์ หาญโกงกิน จะเสียสิ้น มวลทรัพย์ นับคณา **เล็งให้เหมาะ เฉพาะอยู่ ฤดูข้าว งดงามพราว มิพลาด ปรารถนา ขืนไปปลูก สองครั้ง พังทุกครา เป็นขี้ข้า โรงสี มีแต่จน. ......นะ..จ๊ะ...... เริงอักษร

[น้องจ๋า น้องจ๋าจ้า]

 

[นาคิน บลู]

12258